Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8239 K.2023/1008

Sanık hakkında cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından neticeten hükmolunan 1.500,00 TL ve 3.000,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A..Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2014 tarih ve 2014/668 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında .'e yönelik cinsel taciz suçu nedeniyle 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1. maddesi; ...'e,.'e, .'a yönelik hakaret suçu nedeniyle 3 kez aynı Kanun'un 125/1-4, 129. maddeleri; ...'e, .'e, .'a yönelik tehdit suçu nedeniyle 3 kez aynı Kanun'un 106/1(1.cümle) maddesi; ...'e, .'a yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle 2 kez aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri; ...'e, .'e, .'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçu nedeniyle aynı Kanun'un 116/1-4, 119/1.c, 43/2 maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. . 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/1392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalanadırılmasına,

2.Kasten yaralama suçundan, katılanlar ... ve Yıldırım'a yönelik olmak üzere iki kere 5237 sayılı Kanun’un 86/2-3-e, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Tehdit suçundan, katılanlar ..., . ve.'a yönelik olmak üzere üç kere 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Hakaret suçundan, katılanlar ...,. ve .'a yönelik olmak üzere üç kere 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

5. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan: 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ifadelerinin tekrar incelenip mağduriyetinin giderilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde kabul edildiği üzere, katılan ... ve .'in kızları .'in saat 14.30 sıralarında okulundan çıkıp köy otobüslerine binmek için gittiği sırada sanığın .'in önünü kestiği, bin motora gidiyoruz dediği, .'in yürüyerek yoluna devam ettiği, .'in eve gittiğinde durumu annesi .'e anlattığı, bunun üzerine .r'in ağabeyi .'ın olayı öğrenmesi sebebiyle akşam saat 17.00 sıralarında sanığı alarak darp ettikleri, sanığın bu şahısların elinden kurtulup evine gittiği, annesine haber verdiği,

daha sonra geceden sayılan saat 19.00 sıralarında annesi ., küçük kardeşi Şeyhmus ve kız kardeşi . ile birlikte katılan ...'ya ait ikamete gittikleri, burada ellerindeki sopa ve taşlarla ...'in ikametine saldırdıkları, ayrıca katılanların ikametlerinin bahçesine cebren girdikleri, tarafların kavga esnasında karşılıklı küfürleştikleri, sanığın ., ... ve .'a hitaben "Sizin hepinizi öldüreceğim" şeklinde söz söyleyerek tehdit ettiği, taraf anlatımları, doktor raporu içeriği, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından sabit olduğu kabul edilmiştir.

2. Görgü ve tespit tutanağında, ...'ya ait eve girişi sağlayan demir kapıya bağlı 230 cm yüksekliğinde kerpiç duvar ile evin avlusunun çevrili ve korunaklı olduğu, dışarıdan avluya girişin sadece demir kapının açılması ile sağlandığı, olayda kullanıldığı iddia edilen sopa ve taşların bir kısmının ev dışında bir kısmının da avlu içerisinde bulunduğu, kasten yaralama olayının avlu içerisinde olduğunun avludaki sopa ve taşlardan ve ifadelerden anlaşıldığının belirtildiği görülmüştür.

3. Sanık suçlamaları kabul etmemiş, kendisinin darp edilmesi üzerine konuşmak amacıyla katılanların ikametine gittiklerini, içeri girmediklerini, kardeşi Şeyhmus'un katılanların evine taş attığını, Yıldırım'ın tüfek doğrultması üzerine de evlerine döndüklerini beyan etmiştir.

4. Dosya kapsamında yargılanan ve sanık ...'ın ailesi olan katılan sanıklar M.Ç., E.K. ve suça sürüklenen çocuk Ş.Ç. sanık ile benzer yönde ifade vermişlerdir.

5. Tanık olarak dinlenen ve katılan ...'in komşusu olan tanık F.K' beyanlarında, sesler duyunca camdan baktığını, ellerinde sopa olan 5-6 kişinin katılan ...'in evine doğru gittiklerini gördüğünü, kavga sesleri gelmeye başladığını, kimin kime saldırdığını görmediğini, çünkü evinden çıkmadığını ve camlarının da kapalı olduğunu beyan etmiştir.

6. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Yönelik Hükümler Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125/1-4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 30.05.2014 tarihli sorgudan, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Cinsel Taciz ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle . 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/1392 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Yönelik Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle .2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/1392 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle .2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/1392 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

D.Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (D-2) bendinde açıklanan nedenle .2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/1392 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.