Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8338 K.2023/1007

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.10.2014 tarihli ve 2014/1488 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/897 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 143/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteği; dosyanın temyize gönderilmesini istediğine ilişkindir. 2.Sanık ...'in temyiz isteği; CMK'nın 196. maddesine aykırı davranıldığına, yokluğunda hüküm verildiğine ve lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde, sanıkların olay günü saat 21.00 sıralarında şikâyetçiye ait apartman inşaatındaki yaklaşık 130 kg ağırlığındaki inşaat demirlerini çalarak olay yerinden sanık ...'in kullanımında bulunan araç ile uzaklaştıkları, bu durumu inşaat işçisi tanık İ.G.'nin görerek polise ihbarda bulunduğu, ve aynı gün sanık ...'in söz konusu demirleri hurdacıya sattığı, mağdurun araştırması sonucu hurdacının tespit edilerek bu yerden suça konu demirlerin geri alındığı ve demirleri satın alan kişinin sanık ...'i teşhis ettiği kabul edilmiş, sanıklara haklarında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmıştır.

2. Sanıklar, suçlamaları kabul etmediklerini belirtmişler, ancak belirtilen araç ile suça konu olay saatlerinde gezip alkol aldıklarını sonrasında evlerine gittiklerini beyan etmişlerdir.

3.İnşaat içerisinden toplam değeri 60,00 TL olan 4 çuval demirin çalındığı tespit edilmiştir.

4.Tanık İ.D. beyanlarında; saat 21.00 sıralarında işvereninin kendisini arayarak inşaatta birilerinin olduğunun haber verilmesi nedeniyle gidip bakmasını istemesi üzerine aracıyla inşaata yaklaştığında inşaatın içerisine 3-4 kişinin girdiğini gördüğünü, karanlık olduğundan yüzlerini göremediğini, inşaata iyice yaklaştığında ise şahısların inşaat önündeki bir araca binip uzaklaştıklarını, takip ettiğini ancak kaybettiğini, plakasını alarak bidirdiğini beyan etmiştir.

5. 19.08.2014 tarihli tutanakta, saat 00.10 sıralarında gelen ihbar üzerine Bolat Metal isimli işyerine gidildiğinde çalınan malzemelerin ele geçirildiği belirtilmiştir.

6. 20.02.2014 tarihli teşhis tutanağında, sanıklardan Mucahit yönünden yaptırılan teşhis işleminde hurdacı tanık S.B.'nin sanığı kesin ve net teşhis ettiğinin belirtildiği görülmüştür.

7. UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 20.58’de başladığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, dosya içeriğine göre sanık ...'in diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların çaldığı inşaat demirlerinin değerinin 60,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ...'in hüküm tarihinde Kocaeli 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR