Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8446 K.2023/1172

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın temyiz dilekçesinden sonra 16.12.2021 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ekinde sunulan 03.01.2014 tarihli Mareşal Çakmak Asker Hastanesi'nce düzenlenen sağlık raporu fotokopisinde, sanığa disosyal kişilik bozukluğu teşhisi konularak askerliğe elverişli olmadığına dair karar verilmesi karşısında,

sanığın 24.04.2013 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının hukukî anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezaî ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle anılan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR