Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/848 K.2022/13549

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar ile sanık ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararların temyiz incelemesi neticesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararların istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Temyiz dışı sanık ... ile sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken, “Sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri tebligat gideri 90,00 TL den ibaret yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine” şeklinde karar verilmesi,