Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8489 K.2023/1148

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2016 tarih ve 2016/2960 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4,119/1-c, 151/1, 142/2.h, 143, 35, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/108 Esas, 2016/755 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1,168/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği; masum olduğuna, verilen cezayı hak etmediğine ilişkindir. B.Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Her ne kadar sanığa zorunlu müdafi tayin edilerek 19.02.2016 tarihli sorgusu müdafii huzurunda yaptırılmış ise de; sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi tayini gerekmesi, savunmasının müdafii huzurunda alınması ve yine müdafiin hazır olduğu duruşmada karar verilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanığın hükmün açıklandığı 05.05.2016 tarihli duruşmada müdafi bulundurulmaması suretiyle hırsızlık suçu ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

B