Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8514 K.2023/1361

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/284 Esas, 2016/703 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'ye tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat mazbatası üzerinde yapılan inceleme neticesinde bahse konu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki;

7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesinde, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekmektedir.

Mezkûr hüküm gereği yapılan inceleme neticesinde; gerekçeli kararın katılanın, dava dosyasında bilinen en son adresi ile aynı olan MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek tebliğ yoluna gidildiği ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği saptanmıştır.