Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8787 K.2021/8741

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Şikayetçi ... vekilinin sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmü ile görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ... vekilinin bu suçlar bakımından davaya katılma hakkı bulunmadığından şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın, hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 265/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 ay 7 gün yerine 6 ay 17 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kandıra Sulh Ceza Mahkemesinin 09/02/2012 tarih ve 2011/662 Esas 2012/135 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması nedeni ile TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hükümlerdeki TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkartılması ve sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43/2. maddesi delaleti ile 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 7 ay 15 gün hapis cezasına, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine müşteki vekilinin 13/12/2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kamu malına zarar verme suçundan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,