Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8984 K.2023/2525

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

şikâyetçi sanık ...'nin 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunduğundan ve duruşmada şikâyetçi olduğunu belirten şikâyetçi sanığa davaya katılma hakkı aynı Kanun'un 238/2. maddesi uyarınca hatırlatılmadığından kurulan hükmü şikâyetçi olduğu diğer sanık yönünden de temyize yetkisi olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikâyetçi sanık ...'nin gündüz vakti katılan sanık ...'ün rızası hilafına konutuna girmesi, katılan sanık ...'ün de şikâyetçi sanık ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklindeki eylemlerine uyan konut dokunulmazlığının ihlâli ve kasten yaralama suçları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezalarının üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan katılan sanık ... yönünden sanığın savunmasının alındığı 24.02.2015 tarihinden, şikâyetçi sanık ... yönünden mahkûmiyet kararının verildiği 22.04.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,