Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9038 K.2023/3077

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Hakkında Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gülşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.11.2015 tarihli ve 2015/275 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, katılanın yöneticisi olduğu siteye ait ve sokakta açık vaziyette duran kömür torbalarından 15 tanesini çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/361 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme veya seçenek tedbirlere yetersiz gerekçe ile hükmedilmediğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay günü saat 10.00-11.00 sıralarında, katılanın yönetici olduğu siteye ait ve sokakta açıkta duran kömür torbalarından 15 adedini, kiraladığı araca yükleyerek çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanın soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanık İ.G ve T.K.'nin iddiayı doğrulayan beyanları, kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 09.10.2015 tarihli Görgü, Tespit Tutanağı, araç kiralama şirketinden temin edilen Araç Geçmişi İzleme Tutanağı dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında hükmedilen 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 62.maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasının, sanığın ekonomik ve şahsî halleri nazara alınarak aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince 6.000,00 TL adlî para cezasına çevrildiği, sonuç olarak verilen ceza, adlî para cezası olduğundan aynı Kanun'un 51.maddesine göre ertelenmesine ve katılanın zararı giderilmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 231.maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, gösterilen gerekçelerin yerinde, yeterli ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosyada mevcut 09.10.2015 tarihli kolluk tutanağı, Araç Geçmişi İzleme Tutanağı, tanık İ.M. ve T.K. ile katılanın beyanları birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;

Görgü Tespit Tutanağında, suça konu kömürlerin binanın arka tarafında bahçe olarak tabir edilen yerde bulunduğu, beton duvara yaslanarak sıralandığı, hava şartlarından koruma amaçlı üzerine mavi renkli çadır branda çekildiği ve brandanın iplerle sarılarak, iplerin de beton duvara tutturulduğu, kömürlerin yan tarafında kütük tabir edilen odunların bulunduğu, binanın arka tarafında bahçe olarak tabir edilen yerde herhangi bir çevre duvarının bulunmadığı, kömürlerin bulunduğu yere araçla veya yaya olarak kolaylıkla girilebildiğinin belirtildiği, dosya kapsamında olay yerine yönelik açıklayıcı bilgi, kroki veya resim bulunmadığı,

hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin bina eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığının belirlenmesi amacıyla mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre kömürlerin bina eklentisi niteliğinde bulunan yerden çalınması halinde eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, aksi halde aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kabule göre de, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR