Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9101 K.2023/2345

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın suç tarihinde saat 18:00 sıralarında katılanın ikametinden 9.475,00 TL para çaldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda; Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 23.04.2015 günü gazinoda bulunduğu sırada katılan ile tanıştığı, kalacak yeri olmaması sebebiyle katılanın ikametinde kalmaya başladığı, 28.04.2015 günü saat 18:00 sıralarında katılan banyoda olduğu esnada sanığın katılanın eşofmanının cebinde bulunan 9.900,00 TL paranın 9.475,00 TL kısmını alarak evden ayrıldığı kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Katılan beyanları, 10.05.2015 tarihli Telefon İnceleme Tutanağı, 09.07.2015 tarihli Uzmanlık Raporu ve sanığa ait adlî sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Katılan ...'ın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, katılanın evinde yapılan inceleme ile çay bardağı ve sigara izmaritleri üzerinden ele geçirilen biyolojik örneklerin sanığın DNA'sı ile uyumlu olduğuna dair uzmanlık raporu, Telefon İnceleme Tutanağı içeriğinde sanığın kendisinin gönderdiğini kabul ettiği mesajlar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın adlî sicil kaydındaki ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli ve 2013/159 Esas, 2013/802 Karar sayılı ilâmında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezasına mahkûmiyet kararı verildiği ve 19.02.2014 tarihinde kesinleşen bu kararın tekerrüre esas oduğu anlaşılmakla; sanık hakkında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR