Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9146 K.2023/3404

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2015 tarihli ve 2015/1366 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, şikâyetçinin kapıları kilitli olan otomobilinin, açık olan sağ ön kapı camından elini uzatarak cep telefonunu çalması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, suç tarihinde saat 16.30'da, şikâyetçinin kapıları kilitli olan otomobilinin, açık olan sağ ön kapı camından aracın içerisine uzanarak suça konu cep telefonunu çaldığı, sanığın kimliğinin MOBESE görüntülerinden tespit edildiği Yerel mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık suçu ikrar etmiştir. 3.Sanığa, şikâyetçinin zararını karşılaması için süre verilmesine rağmen zararı gidermemiştir. 4. Sanığa, 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 58. maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, CD izleme tutanağı, dosyada yer alan fotoğraflar, sanığın ikrarı karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

1. 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmasına rağmen, tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V.KARAR