Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9178 K.2023/2748

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa yapılan gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının incelenmesinde;

adresin kapalı olduğu belirtilerek mahalle muhtarına haber verilip, 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılarak muhatabın şehir dışında olduğunu belirten komşusuna haber verilmiş ise de; sanığın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından adreste bulunmama nedeni öğrenilerek bu durumun tebliğ tutanağına yazılıp altına beyanda bulunan kişiye imzalatılması,

imzadan çekinmeleri halinde bu durumun tebliğ mazbatasına yazılarak tebliğ memuru tarafından imzalanması gerekirken bu hususun yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2016 tarihli ve 2016/1022 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında şikâyetçinin evine girerek suça konu eşyaları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/174 Esas, 2016/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62, 116/1, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, olayda kastının bulunmadığına, şikâyetçinin soyut beyanları ile mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin, ... il merkezinde bulunan evinden bir kaç günlüğüne ayrılarak köyüne gittiği, 29.02.2016 günü evine geri geldiğinde, yatak odası penceresinin açık olduğu ve oturma odasında bulunan televizyonun yerinde olmadığını görünce kolluğa ihbarda bulunduğu, olay yerinde kolluk görevlilerinin çalışma yaptığı esnada şikâyetçi ile aynı sokakta oturan komşusu ...'in polislerin yanına gelerek,

24.02.2016 günü öğlen saat 13:00 civarında sokakta gezen şüpheli bir şahsın, şikâyetçinin evinin olduğu binanın arka tarafına gittiği ve bir süre sonra elinde televizyon ile çıktığını görmesi üzerine durumdan şüphelenerek şahsın fotoğrafını çektiğini ifade ederek, polislere telefondaki resmi gösterdiği, kolluk tarafından sanığın teşhis edildiği,

şikâyetçinin alınan ek beyanında, sanığın 23.02.2016 günü arkadaşı Yasin ile evine geldiği ve beraber alkol aldıkları, daha sonra hep birlikte evden ayrıldıklarını ifade ettiği, sanığın aşamalarda suça konu televizyonu şikâyetçinin evinden alarak bir dükkana satığını ikrar ettiği ve üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24.02.2016 yerine 29.02.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. 2.Sanığın tekerrüre esas alınan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/289 Esas, 2015/304 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde anılan dosyada uzlaşmanın sağlanamaması sebebiyle 29.09.2017 tarihli ek karar ile ilâmın aynen infazına karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR