Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9189 K.2023/2733

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mihalıççık Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.08.2015 tarihli ve 2015/29 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın 10.06.2015, 11.06.2015 ve 12.06.2015 tarihlerinde suçtan zarar gören şirkete ait olup atılı durumda olan 10-15 cm uzunluktaki değişik cinsteki toplam 17 kg bakır kabloyu yerden toplayıp biriktirerek zincirleme şekilde hırsızlık suçunu işlediği" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 43. ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/50 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan açılan kamu davası sonucunda "hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı, suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilerek" 5237 sayılı Kanun'un 145. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-d maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunmadığına, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde Yunus Emre Termik Santrali inşaatında taşeron firmada çalışan sanığın elektrik tesisatında kullanılan kablolardan arta kalan ve atık nitelikte olduğu şikâyetçinin beyanlarından anlaşılan kablo parçalarını satmak amacıyla toplayıp biriktirdiği ve bu kabloları evine giderken servise koyduğu, servisin nizamiye kapısında durdurulduğu ve özel güvenlik görevlilerince arandığı, bu şekilde kabloların ele geçirildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği;

ancak zararın azlığı ve suça konu kabloların şantiye dışına çıkarılmadan yakalanması gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesindeki düzenlemenin şartları oluştuğu kanaatine varılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/4-d maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçinin ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Hurda bakırın değerinin 102,00 TL olduğunun belirtildiği bilirkişi raporu ve 12.06.2015 tarihli Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını aynı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; Yunus Emre Termik Santrali inşaatında taşeron firmada çalışan sanığın elektrik tesisatında kullanılan kablolardan arta kalan atık nitelikte olduğu anlaşılan ve bilirkişi raporuna göre; sanığın toplam 102,00 TL değerindeki kablo parçalarını çaldığı olayda, sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR