Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9196 K.2023/2701

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.03.2016 tarihli ve 2016/3943 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında olay günü gündüz vakti asma kilit ile kilitlenmek suretiyle park edilmiş olan şikâyetçiye ait motosikleti çalmaya teşebbüs etmek şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/227 Esas, 2016/470 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın beraati yerine haksız olarak mahkûmiyetine karar verildiğine, teşebbüs hükümleri uyarınca cezada üst hadden indirim yapılması gerektiğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay günü gündüz vakti saat 08.30 sıralarında, şikâyetçi tarafından iş yerinin otoparkına asma kilit ile kilitlenmek suretiyle park edilmiş durumda olan motosikleti itekleyerek götürmeye çalıştığı, tanığın kendisini fark etmesi üzerine ise motosikleti bırakıp olay yerinden uzaklaştığı iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkeme de oluşu bu şekilde kabul ederek sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir. 2. Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Krokisi, Olay Yeri Görgü ve Tespit, Yakalama ve Teşhis Tutanağı, Ekspertiz Raporu, şikâyetçi ile tanığın anlatımları ve sanığın savunmaları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkralarında, sanığa verilen cezanın 2 yıldan fazla hapis cezası olması nedeni ile ertelenmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hükmün gerekçe kısmında sehven erteleme kararı vermek gerektiğinin yazıldığı kabul edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış;

tanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, sanığın olay günü suça konu motosikleti itekleyerek götürdüğünü gördüğünü, pencereden bağırıp motosikleti nereye götürdüğünü sorduğunda yerine götürdüğüne dair cevap verdiğini, kendisinin motosikletin sahibini bildiğinden yerinin orası olduğunu belirttiğinde ise sanığın olay yerinden uzaklaştığını ifade etmesi ve şikâyetçinin anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre; ellerinde paket olan tanımadığı bir şahsın yardım istemesi nedeniyle suça konu motosikleti aldığını savunan sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik savunmasına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş;

oluşa ve dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca “Takdiren 1/2” oranında indirim yapılmasına dair mahkemenin dosya içeriğine uygun kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR