Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9205 K.2023/3047

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığı'ın, 15.04.2016 tarihli ve 2016/8282 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, daha önce borcu nedeniyle mühürlenen sayaçtan, mührü kırmak suretiyle kaçak su kullanması şeklindeki eylemleri nedeniyle karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 203/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/332 Esas, 2016/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın evine bağlı bulunan sayacın borcundan dolayı kör conta ile kesildiğine dair katılan kurum tarafından 04.11.2015 tarihinde yapılan denetimde tutanak tutulduğu ve hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, Mahkeme tarafından Gaski Genel Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabında kullanılan suyun sayaçtan geçtiğinin bildirildiği, ayrıca dosya içinde mühürleme tutanağı bulunmadığı, Mahkeme tarafından atılı suçlardan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın sayaçtan geçmek suretiyle su kullandığının sabit olması karşısında karşılıksız yararlanma suçunun oluşmadığı, diğer taraftan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2016 tarihli ve 2015/1121 Esas, 2016/111 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, dosyada ilgili sayaca dair mühürleme tutanağı bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Hükmün gerekçe bölümünde sanığın isminin ... Kaba olarak yazılması mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR