Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9253 K.2023/2911

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2016 tarihli ve 2016/12739 Esas nolu iddianamesiyle sanık hakkında katılanın iş yerine girip, içeriden ikinci el değeri 1.750,00 TL. tutarında dizüstü bilgisayarı aldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/946 Esas, 2016/1179 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 62, 53 ve 58. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve birince kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık 20.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu sebeple kararın bozulması gerektiğini bildirmiştir. 2. O yer Cumhuriyet savcısı 21.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, tekerrüre esas alınan ilamda mükerrirlik olmasına karşın, mahkemece birinci kez mükerrirlik uygulanarak hüküm kurulduğu, bu sebeple kararın bozulması gerektiğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 24.05.2016’da gündüz vakti sayılan 13.49’da sanığın katılanın iş yerine açık olan kapısından girip, masanın üzerinde bulunan ve ikinci el değeri 1.750,00 TL. olan dizüstü bilgisayarı alıp, 01.06.2016’da temyiz dışı sanık N.U.'ya sattığı, temyiz dışı sanık N.U.’nun da suça konu dizüstü bilgisayarı tamir için tanık M.E.Ş.'nin iş yerine bırakması üzrine tanığın suça konu bilgisayarın tanıdığı katılana ait olduğunu anlayıp kendisine haber verdiği, durumun polise bildirilmesinden sonra temyiz dışı sanığın suça konu dizüstü bilgisayarı kendisine sanığın sattığını beyan etmesi üzerine sanığın yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçunu ikrar etmiştir. 04.06.2016 tarihli Takdir-i Kıymet Tutanağı, aynı tarihli CD İnceleme ve Tespit Tutanağı ile yine aynı tarihli Yakalama, Tespit ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2013 tarihli ve 2012/388 Esas, 2013/286 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezanın ikinci kez mükerrir olarak kabul edilerek infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2013 tarihli ve 2012/388 Esas, 2013/286 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, ilamdaki suçun uzlaşmaya tabi olması sebebiyle uzlaştırma işlemlerinin yapılıp yapılmadığı hususu açıklığa kavuşturularak anılan ilam veya adli sicil kaydında bir başka ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi sebepleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR