Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9400 K.2023/3420

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2016 tarih, 2016/5886 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında müştekinin aracına girdiği ancak herhangi bir şey alamadan müşteki tarafından yakalandığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1, 35, 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/247 Esas, 2016/632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143/1, 35 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, lehine hususların nazara alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müştekinin park ettiği minibüsünün içinde birinin olduğunun söylenmesi üzerine aracına gidip bakan müştekinin sanığı araç içinde yakaladığı ve polise teslim ettiği, çalınan bir şey olmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık; olay gecesi tek başına ekmek almaya gittiği sırada 3-4 kişinin yanına gelerek araca girdiğini iddia ettiklerini, girmediğini söylemesine rağmen polise haber verdiklerini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Müşteki soruşturma aşamasında "...Daha sonra dikkatli baktığımda araç içerisinde bir genç şahsın çömelmiş olduğunu gördüm. Aracı kontrol ettiğimde arka sol sürgülü camın açık olduğunu gördüm. Araç içerisindeki şahıs sürgülü camdan dışarı çıktı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Müşteki kovuşturma aşamasında; "...Muhtemelen araç içerisinde bozuk para arıyordu, daha önceden de birkaç kez aracıma girilmişti, aracın arka camının kelebek dediğimiz kısmı daha önceden kırılmıştı, sanırım oradan girmiş, ben geldiğimde kapılar kilitliydi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın müştekinin aracının içinde müşteki tarafından yakalandığı olayda, sanığın inkara yönelik savunmalarına itibar edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

2. Müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımları karşısında sanığın suç tarihinde kapıları kilitli olmakla beraber arızalı, kırık ve kolayca açılabilir durumda olduğu anlaşılan sürgülü camından araç içerisine girdiği ve çıktığı anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılmasında hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR