Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9440 K.2023/3710

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nu 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2014 tarih ve 2014/45444 Esas sayılı iddianamesi ile, sanığın şikâyetçiye ait 2 katlı boş binaya girdiği, elektrik sigortası, su borusu, kapı kolu ve kapı kilidini sökerek çaldığı, ihbar üzerine olay yerinden uzaklaşamadan yakalandığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53. 58. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2014/1540 Esas, 2016/669 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; masum olduğuna, cezayı hak etmediğine, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, gündüzleyin yakınıcıya ait ve boş olan iki katlı gecekonduya açık olan pencereden girerek içerisinden iki adet su borusunu, iki adet kapı kolu ve kapı kilidini, iki adet elektrik sigortasını söktüğü, çevreden görülüp ihbar üzerine gelen polisin sanığı yakaladığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık suçlamaları kabul etmiş, Olay, Yakalama, Geçici Muhafaza Altına Alma ve Görgü ve Tespit Tutanağı dosya içerisine eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2014 tarihli ve 2013/811 Esas ve2014/673 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2014/1540 Esas, 2016/669 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,