Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9601 K.2023/3137

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2015 tarihli ve 2015/25181 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, kendisinin şöförlüğünü yaptığı, katılanın host olarak çalıştığı ... Turizme ait otobüs içerisinde, katılan tarafından şarja takılı bırakılan telefonu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c ve 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/49 Esas, 2016/493 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçlamayı kabul etmediğine, mahkemedeki ifadelerinin doğru olduğuna, kimseye maddi bir zarar oluşturmadığına, bu olaydan dolayı mağduriyet oluşturmuşsa gerekli maddi zararı ödemeyi kabul ettiğine, karşı tarafın kendisinden şikâyetçi olmadığına ve aralarında dostane bir ilişki bulunduğuna, verilen hapis cezasının kaldırılmasını talep ettiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosya kapsamına ve bilgi teknolojileri ve iletişim kurumunun müzekkere cevabı ve eklerine göre, suça konu cep telefonunun katılan tarafından en son kullanımının 10.04.2015 günü saat 18.41 olduğu, çalındıktan sora tanık Y.D.'ye ait hatla kullanılmaya başlandığı, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım vasıtası olan şehirler arası yolcu otobüsünde muavin olan katılanın, telefonunu otobüsün şarj prizine takılı olarak bırakıp uyuduğu sırada, aynı otobüste şoför olan sanığın telefonu bulunduğu yerden alarak sattığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılan ve şikâyetçinin aşamalarda ifadelerinin alındığı belirlenmiştir. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının suça konu telefonun imei numarasına ait kullanım bilgilerinin yer aldığı müzekkere cevabı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarından, suça konu telefonun olaydan kısa bir süre sonra sanık tarafından satıldığı, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve karar tarihine kadar katılan ile suça konu telefonu satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin zararının giderilmediği anlaşıldığından mahkemece sanığın mahkûmiyetine dair kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR