Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9618 K.2023/3502

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2015 tarihli ve 2015/4198 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılan kurum yetkililerinin yaptıkları kontrolde perakende satış sözleşmesi fesh edildikten sonra perakende satış sözleşmesi imzalamadan elektrik kullanıldığını tespit etmelerinden dolayı karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/692 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın sayaca müdahalede bulunduğuna ve usulsüz olarak elektrik kullandığına, bu sebeple karşılıksız yararlanma suçunun oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

1.Sanığın kullandığı elektriğin sayaçtan geçtiği, sayaçtan geçen elektrik enerjisinin maddi olarak karşılığının tespit edilebilir olduğu, sanığın abonesiz elektrik kullanıp sayaç dışından harici bir kablo çekmediği, eyleminin usulsüz elektrik kullanımı niteliğinde olup ihtilafın hukuki uyuşmazlık kapsamında kaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanın aşamalarda beyanlarının alındığı tespit edilmiştir. 3.29.04.2014 tarihli Usulsüz Elektrik Tespit Tutanağı, 23.04.2016 tarihli Keşif Tutanağı, 25.04.2016 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 163/3. maddesine göre karşılıksız yararlanma suçunun oluşabilmesi için tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde enerjinin tüketilmesi gerektiği, somut olayda 29.04.2014 tarihli kurum yetkililerin düzenlediği rapor ve 25.04.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın eyleminin usulsüz elektrik kullanımı kapsamında olduğu, kullanılan enerjinin sayaçtan geçtiği ve kullanım miktarının tespit edilebildiğinin anlaşılması karşısında katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR