KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/9669 E., 2021/8217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, hırsızlık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, eylemin gece vakti gerçekleşmediğine, atılı suç bakımından kastın bulunmadığına, bu sebeplerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyet aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/9669, K. 2021/8217, 14 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama