Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9713 K.2023/3014

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2016 tarihli ve 2016/16330 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında katılanın ikametine giriş kapısına zarar vermek suretiyle girerek içeriden Seiko marka kol saati çalması eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 151 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 8.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/418 Esas, 2016/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 02.04.2016 günü evini kilitleyerek yazlığa gittiği, bu arada meydana gelen hırsızlık eylemini 12.04.2016 günü komşusunun fark ederek katılana haber verdiği, olay yeri inceleme raporu ile ikametin giriş kapısının dış kısmında bulunan demir korkuluğun kilit kısmında hasar olduğu ve kırık olduğu, giriş ahşap kapının alt kilit aksamı göbek kısmının kırılarak çıkarılmış vaziyette olduğunun tespit edildiği, katılanın yatak odasında bulunan Seiko marka kol saatinin ikametten çalındığı,

yapılan parmak izi çalışmasında yatak odasındaki karton kutu üzerinden alınan parmak izlerinin sanık ...'a ait sol baş parmak ve sağ orta parmak ile aynı olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında soy ismini bilmediği Mahsun isimli bir kişiyle birlikte eylemleri gerçekleştirdiğini söylediği anlaşılarak sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas alınan ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/628 Esas ve 2011/65 Karar sayılı 12.04.2013 yerine getirme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilâm bakımından; sanığın nüfus kaydında 27.12.2012 tarihinde mahkemece yapılan düzeltme ile doğum tarihinin 26.08.1991 iken 26.08.1995 olarak değiştirilmesi üzerine suç tarihinde çocuk yaşta kaldığının saptanması sebebiyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu,

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/13061 Esas, 2019/18221 Karar sayılı kararı ile bu sebeplerle yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararın bozulmasına karar verildiği ve bunun üzerine ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2021/92 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararı ile sanığın bahse konu tekerrüre esas alınan ilâmı yönünden suça sürüklenen çocuk olarak kabul edildiği anlaşıldığından, mahkemece bu hükmün tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmakla birlikte sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olan ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/982 Esas ve 2015/494 Karar sayılı 04.09.2015 kesinleşme tarihli, 5237 sayılı Kanun'un 265/1 ve 58. maddeleri uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezası bulunması nedeniyle tekerrüre esas alınması gereken ilâm Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. Sanığın tekerrüre esas alınması gereken ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/982 Esas ve 2015/494 Karar sayılı 04.09.2015 kesinleşme tarihli kararında ikinci kez mükerrir olduğu görülüyor ise de ikinci kez mükerrirliğe ilişkin ilâmın ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/628 Esas ve 2011/65 Karar sayılı 12.04.2013 yerine getirme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilâm olduğu ve bu ilâmın sonradan çocuk mahkûmiyeti olduğu tespit edildiğinden, aleyhe temyiz olmadığından bahisle sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğin uygulanamayacağına dair bir belirleme yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/418 Esas, 2016/418 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden; hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkralarından sanık hakkında ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/628 Esas ve 2011/65 Karar sayılı 12.04.2013 yerine getirme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ...