Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9720 K.2023/3981

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2016/207 E., 2016/576 K. ...

SUÇ

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2016 tarihli ve 2016/2204 Esas No.lu iddianamesi ile, şikâyetçiye ait iş yerinden 18.03.2014 günü bir adet televizyon ile 100,00 TL paranın çalındığı, suça konu televizyonun sanık ile temyiz dışı sanıklar H.Ç ve A.Ç'nin birlikte ikamet ettiği evde 06.10.2015 günü ele geçirildiği, sanığın televizyonu başka kişilerden satın aldığına dair savunmasının dosya kapsamı itibariyle itibar edilebilir olmadığından bahisle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/2, 119/1-c ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/207 Esas, 2016/576 Karar sayılı kararı ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hapis cezası yönünden hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında verilen hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın temyiz dışı sanık A.Ç ile birlikte kullanılmamış değeri 750,00 TL olan televizyonu piyasa değerinin çok altında bir fiyatla 150,00 TL karşılığında, faturası olmadan ve aidiyetini tespit etmeksizin suç eşyası olduğunu bilerek satın aldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık suça konu televizyonu satın aldığını savunarak atılı suçlamayı inkar etmiş olup; Olay Yeri İnceleme Raporu, 19.04.2014 tarihli Araştırma Tutanağı, fatura örneği, 02.10.2015 tarihli Ev Arama, Muhafaza Altına Alma, El Koyma ve Yakalama Tutanağı, 05.10.2015 tarihli Takdiri Kıymet ve Teslim Tutanağı, şikâyetçinin aşamalardaki beyanları ile temyiz dışı sanıkların ifadeleri dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmemesi,

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2009 tarihli ve 2009/668 Esas, 2009/557 Karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan "2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası"na dair hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün hapis cezası ve adli para cezası olarak birlikte tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının yalnızca hapis cezası yönünden tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR