Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9810 K.2021/16263

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık müdafiinin infazın durdurulması talebinin reddine dair 23/08/2016 tarihli ek karara karşı yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafii, mahkemenin 23/08/2016 tarihli infazın durdurulmasına yönelik talebinin reddine yönelik ek kararına karşı temyiz talebinde bulunmuş ise de; bu kararların infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp itiraza tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin 27/07/2016 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin dilekçelerindeki anlatımlarından eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın muhatabın adreste tanınmaması nedeniyle iade edildiği, bunun üzerine bilinen en son adresten farklı olan adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine “MERNİS adresi” şerhi verilerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartıldığı ve 2 nolu haber kağıdı 23/05/2016 tarihinde kapıya yapıştırılarak tebliğ işleminin gerçekleştirilmesi karşısında, sanığa 23/05/2016 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu bu nedenle yokluğunda verilen ve 23/05/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü,