Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9935 K.2024/2403

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun hırsızlık suçuyla birlikte işlenmesi durumunda soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet koşuluna gerek olmadığı gözetilmeden şikayet bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/4. maddesine muhalefet edilmişse de; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sorgu tarihi olan 05.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,