Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9973 K.2021/14235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın aşamalarda katılanın eşi olan ... ile suç tarihinde gece vakti evinde birlikte olmadıklarını,ancak başka bir tarihte ... ile rızası dahilinde evinin mutfağında cinsel birliktelik yaşadıklarını savunması,tanık ... ile ...'nın da beyanları arasında da çelişki bulunması karşısında,sanığa atılı eylemin gece vakti işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması sebebiyle sanığın TCK 116/1.maddesi uyarınca cezalandırılması yerine eylemin gece vakti işlendiğinin kabulü ile TCK'nın 116/4.madde uyarınca fazla ceza tayini,

2-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan TCK’nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden,CMK 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan hakkında 10.05.2011 tarihinde beraat kararı verilmesi ve bu kararın 13.10.2014 tarihinde kesinleşmesi karşısında konut dokunulmazlığının ihlali suçu için CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,