Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1006 K.2025/6122

1.Sanık hakkında 30.05.2016 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2018/2572 Esas, 2019/798 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılanlar vekilinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE,

2. Sanık hakkında 06.10.2013 tarihli hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmü ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 43/1 ve 62.maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 06.10.2013 tarihli hırsızlık suçundan sanığın beraatine karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanığın otele ait çok sayıda alkollü içkiyi 06.10.2013 tarihinde arkadaşı ...'ya vererek otel dışına çıkarttığının tespit edildiğine, otel çalışanlarından ...'nın beyanlarının atfı cürüm kabul edildiğine, ancak sanığın, tanıkla arasında husumet bulunduğuna dair bir savunmasının bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;