Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10129 K.2024/12208

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 31/3, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasının verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe olarak ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe olarak istinaf talepleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek,

duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143, 31/3, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçu yaşı büyük sanık Ahmet Cihan Çetin’in işlediğine, suça sürüklenen çocuğun tek hatasının yaşı büyük sanık ile birlikte olması olduğuna, çocuk hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;