Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10153 K.2025/6447

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmadığı, kapının açık olduğu, orantılılık ilkesi ihlal edilerek fazla ceza verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay gününe ilişkin kamera görüntülerindeki saate göre sanığın saat 21.11'de şikâyetçinin ikametinin önüne gelerek içeri girdiği, şikâyetçinin saat 21.00 sıralarında banyoya girdiğine dair beyanı ile uyumlu olduğu hâlde, kamera saatinin güncelliği hususunda herhangi bir araştırma yapılmadan bu hususun şüpheli kaldığından bahisle sanığın eyleminin gündüz vakti gerçekleştirdiği kabul edilerek TCK'nın 143. maddesi hükümden çıkarılarak sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.