Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10184 K.2025/6776

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143.maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 145/1, 168/2, 62 ve 51/1.maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın samimi ikrar, suç sonrası duyduğu pişmanlık ve çalınan malın değerinin düşük olması gibi etkenler göz önüne alınarak TCK'nın 145.maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesi kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçinin, suça konu akünün değerinin 250,00 TL olduğuna dair beyanına göre suça konu eşyasının değerinin az kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145/1. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.