Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10320 K.2025/7840

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ek kararıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 6 ay hapis cezasının kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği ancak müdafii tarafından ek kararın temyizine ilişkin bir dilekçe verilmemesi nedeniyle sadece hırsızlık suçu için inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, teşhis yeterli ve usule uygun olmadığı, tanığın yaşının küçük olduğu, şüphe nedeniyle sanığın beraat etmesi gerektiği, cezanın alt sınırdan verilmesi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması, cezanın ertelenmesi veya tedbire çevrilmesi gerektiği, sanığın ikinci kez mükerrir olmadığı ve eksik araştırmanın yapıldığına ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa verilen cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.