Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10340 K.2025/7834

I.Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde; 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrili adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, O yer Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin olayla ilgisi olmadığı, cezanın alt sınırdan verilmesi ve adlî para cezasına çevrilmesi gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;