Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1037 K.2022/4978

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2019 tarih, 2012/78 esas sayılı kararı ile sanık ... hakkında suça konu değerin azlığı gözetilerek TCK’nın 145.maddesi kapsamında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, katılan vekilinin bu kararı istinaf etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 30/12/2020 tarihli kararı ile de zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiği, hükmün niteliği itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-h maddesi uyarınca hükmün kesin ve temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II)Sanık ... hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında beraat kararı değil suçun işlenmiş olması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;