Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10376 K.2025/8357

Sanık hakkında verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; kast olmadığı ve yeterli delil olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği ve ağırlaştırıcı sebeplerin uygulanamayacak olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın şikâyetçi ...'ye ait araçtan çaldığı aküler için oluşan zararın 27.05.2019 tarihinde giderildiği, bu tarih itibarıyla yargılamanın başlaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi yerine 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.