Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10393 K.2025/7851

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151, 152/2-a maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 151, 152/2-a maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, lehe hükümlerin uygulanmadığı, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, gerekçesiz hüküm kurulduğu, somut delil olmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;