Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10427 K.2022/20303

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde sanığın müştekiye ait yapımı devam eden inşaatın üçüncü katında müştekinin kardeşi olan tanık ... tarafından elinde inşaat kalıbı ile yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında teşebbüs koşulları oluştuğu ve 25.02.2021 tarihli bozma ilamında teşebbüsün varlığı da kabul edildiği halde, sanığın cezasından TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Dairemizin 25/02/2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 02/02/2016 tarihli kararda sanık hakkında TCK'nın 141/1, 143/1 ve 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine sanık hakkında TCK'nın 142/1-e, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da bozma ilamı öncesindeki 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,