Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10445 K.2025/6066

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/3656 Esas, 2020/2112 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Esas2022/10445Karar2025/6066Tarih10 Nisan 2025Okuma2 dk · 367 kelime

KÜNYE

2. Ceza Dairesi 2022/10445 E., 2025/6066 K.

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 10 Nisan 2025
Mahkemesi: Ceza Dairesi
Sayısı: 2019/3656 E. 2020/2112 K.
Suçlar: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
Hüküm: İstinaf başvurusunun esastan reddine
Tebliğname görüşü: Temyiz isteminin reddi, onama

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

367 kelime·2 dk okuma·1 bölüm

I. İş Yeri Dokunulmazlığın İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

SONUÇ / HÜKÜM

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin eksik incelemeye, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, usul ve yasaya aykırılığa yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/10445, K. 2025/6066, 10 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10445 K.2025/6066

KÜNYE

Karar Metni

I. İş Yeri Dokunulmazlığın İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz