Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1047 K.2023/7895

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

11.12.2015 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun müdafi talebinin olmadığını beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafinin görevinin sona erdiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan zorunlu müdafinin temyiz ettiği, ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliği için dosyayı iade etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın ve müdafinin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun müdafinin temyiz istemine açıkca bir karşı duruşu bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyize yetkisi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.12.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hüküm tarihinde Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.