Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10600 K.2022/20208

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında kurulan hükme yönelik şikayetçi Gelir İdaresi Başkanlığı ve Maliye Hazinesi tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gelir İdaresi Başkanlığı ve Maliye Hazinesinin atılı suç bakımından doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında, temyize hak ve yetkisi olmayan şikayetçi kurumlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık ve şikayetçi İçişleri Bakanlığı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu, duruşma gününü bildiren davetiyenin vekil yerine şikayetçi kurum adresine çıkarıldığı anlaşılmakla, verilen kararı vekili aracılığıyla temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan müşteki kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;