Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10611 K.2023/5887

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanık kendisine 25.02.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü, 09.03.2021 tarihinde temyiz etmiş ise de, kararda temyiz süresinin 15 ... olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ve temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2015 tarihli ve 2015/7082 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanın sorumlusu olduğu ... Dünya isimli alışveriş merkezinin müşterilere kapalı olan çatı kısmına çıkarak, burada bulunan ısıtma ve soğutma sistemlerinin ... borularını çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/209 Esas, 2015/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, olayın olduğu yerin herkese açık alışveriş merkezi olduğundan bahisle sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/209 Esas, 2015/660 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2020/6800 Esas, 2020/3357 Karar sayılı kararı ile, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/302 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında hükmedilen 6.000,00 TL adlî para cezasını temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü saat 20.00 sıralarında hırsızlık yapmak amacıyla katılanın sorumlusu olduğu ... Dünya isimli alışveriş merkezine gittiği, bu alışveriş merkezinin müşterilere kapalı bulunan çatı kısmına geçtiği, çatıda bulunan ısıtma ve soğutma sistemlerinin ... borularını çekiç ve murçla kestiği, bu boruları götürmek için istiflediği, bu esnada alışveriş merkezi çalışanı olan tanık M.K.'nin durumu görmesi üzerine boruları çalamadan olay yerinden ayrıldığı, sanığın hırsızlık suçundan ayrıca yargılanıp, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, sanığın alışveriş merkezinin eklentisi niteliğindeki çatı katına hukuka aykırı bir amaçla girerek üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu da işlediği kanaati ile Yerel Mahkemece mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 21.12.2014 tarihli CD İnceleme Tutanağı, 14.12.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ve tanık beyanı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında yer ... güvenlik kamera görüntüleri ve tanık beyanı ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR