Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10668 K.2025/6035

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkemece hangi kömürlükten eşya çalındığı ve eşya çalınan kömürlüğün kime ait olduğunun, kapısının bulunup bulunmadığının, kilitli olup olmadığının, kömürlüğün sahibinin kim olduğu ve depo olarak kullanılmasına izin verip vermediğinin araştırılmadığına, mahkûmiyet kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın kastının olmadığına, binada ikamet eden kat maliklerinden bir ya da ikisinin tanık olarak dinlenmeden karar verildiğine,

şüpheden sanık yararlanır ilkesinin mahkeme tarafından dikkate alınmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;