Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10694 K.2025/3905

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 168/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası verildiği, sanık ile katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasında hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken yalnızca görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması ve kamu malına zarar verme suçu yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üst sınırdan, mümkün değilse üst sınırına yakın bir seviyeden cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay günü emniyet görevlilerine Yeşiloba Mah. Efe sanayi sitesinde şüpheli şahıslar olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gittiklerinde, olay yerinde bulunanların hırsızlık yapan şahısların araçla kaçtığını kendilerine bildirdiği, görevlilerin ekip otosuyla kaçan şahısları takip ettiği, dur ikazında bulunarak durmadıkları ve araç içerisinden av tüfeği ile ekip aracına birden çok kez ateş edildiği, araçtaki şahısların kaçmaya devam ederek araçtaki kağıt toplama arabasını da görevlileri engellemek amacıyla attıkları, sonrasında araçtan inerek kaçtıkları, haklarında ayrıca soruşturma yapılan inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ... ...

Kocabey ile ...

Keleş'in yakalandığı, bir adet pompalı av tüfeğinin ağaçlar altına gizlenmiş olduğunun tespit edildiği, olay yerinden kaçan şahısların da temyize gelen sanık ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... olduğunun tespit edildiği, sanığın aracı kendisinin kullandığını, yanındaki ...'ın ekip otosuna ateş ettiğini beyan ettiği, ekip otosunda saçma izlerinin olduğu ve aracın zarar gördüğünün anlaşıldığı olayda; ilk derece mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği,

kararın sanık ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından görevi yaptırmamak için direnme suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, kamu malına zarar verme suçu yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen ... içtima kuralları uyarınca en ağır cezayı gerektiren görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanığın cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılmasına da karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak kamu

malına zarar verme suçundan açılan kamu davasında hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de; somut olayda TCK'nın 44. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, sanığın gerçek içtima kuralları gereğince TCK'nın 37/1. maddesi uyarınca görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından ayrı ayrı sorumlu olduğu gözetilmeksizin, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,