Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10697 K.2025/7489

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararının verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "sanığın evinde yapılan aramada birçok suça konu eşya ele geçirildiğine, 10.07.2017 tarihli kamera görüntüleri incelendiğinde hırsızlık yapan şahsın sanık olduğunun kollukça tespit edildiğine, bu delilerden hareketle verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;