Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10776 K.2023/5151

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.10.2014 tarihli ve 2014/3332 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2014/491 Esas, 2015/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/4614 Esas, 2019/14729 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin hırsızlık suçuna uymasına rağmen sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması ve kabule göre, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından 5271 sayılı Kanun'un 225/1.maddesi uyarınca ek iddianame düzenlenmemesi ile uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2020/9 Esas, 2020/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/30716 Esas, 2021/11624 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uymasına rağmen sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozma üzerine Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/468 Esas, 2021/765 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

12.07.2014 tarihinde şikâyetçinin saat 22:00 sıralarında işleri olması sebebiyle ikametinden ayrılarak dışarı çıkmasının akabinde evde kimsenin olmamasından faydalanan sanığın, ikametin dış kapısını açarak içeri girdiği ve bir adet Nokia 2700 marka cep telefonunu aldığı, TİB kayıtlarının incelenmesinde telefonu suç tarihinden sonra ilk kez sanık ...’nun fiilen kullandığı, sanığın suça konu cep telefonunu ... ... isimli şahıstan satın aldığını söylediği,

satın aldığını söylediği şahıs olan ... ...’un dinlenilmesinde, böyle bir cep telefonunu sanığa satmadığını beyan ettiği, olayın ... tanığı olan ... isimli kişiye ... ... gösterildiğinde hırsızlığı yapan kişinin ... ... olamayacağını çünkü gördüğü kişinin boyunun daha ... olduğunu ifade ettiği, mahkeme gözleminde ... ...’un boyunun 1.75 cm civarlarında olduğu, sanık ...’nun UYAP’... alınan eşkal bilgilerinde boyunun 1.90 cm olduğunun tespit edildiği,

sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına benzer olay nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere itibar edilmesinin mümkün olmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca "6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası olarak infazına" karar verilmesi gerekirken "6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/468 Esas, 2021/765 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği "CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin fıkra çıkarılarak yerine "Sanık hakkında tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının,