Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10881 K.2022/21230

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında bozma öncesi kurulan 25/09/2014 tarihli hükümde Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/710 Esas, 2012/975 Karar sayılı ilamına konu 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığı ancak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29/01/2014 tarih ve 2014/2739 karar sayılı ilamı ile kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda kurulan 22/03/2019 tarihli hükümde ise sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2007 tarih ve 2006/1017 Esas,

2007/799 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen erteli 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığı ve infaz tarihinin üzerinden 3 yıl geçmesi sebebiyle bu ilamın da tekerrüre esas alınamayacağı, incelememize konu son hükümde ise yine sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/01/2010 tarih ve 2009/3 Esas, 2010/13 Karar sayılı ilamına konu 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile belirtilen mahkumiyet kararı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkralarının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin devamına, “...ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,