Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1096 K.2025/1620

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin suça konu ağaçları tanık ...'nın bilgisi dahilinde kestiğine ve hırsızlık kastının olmadığına, Mahkemenin keşif yapmadan ve tanıkları dinlemeden karar verdiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içindeki katılanın 01.06.2017 tarihli şikâyet dilekçesinde suça konu ağaçların kesildiği yerler olarak gösterilen arazilerin tapu senedi örneklerinden, bahse konu yerlerin paylı mülkiyetli olduğunun anlaşılması karşısında, kesilen ağaçların tam olarak hangi parseller üzerinde kaldığı ve uzlaşmaya tabi suç sebebiyle parsellerin malikinin kesin olarak tespiti için keşif yapılıp mahallinde tanıklar dinlenilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,