Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11151 K.2025/9036

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 18.06.2020 - 19.06.2020 - 23.06.2020 tarihli eylemleri nedeniyle kamu davası açıldığı, ilk derece mahkemesince yalnızca 19.06.2020 ve 23.06.2020 tarihli eylemler açısından zincirleme suç hükümleri uygulanarak hüküm kurulduğu ancak 18.06.2020 tarihli eylem açısından herhangi bir karar verilmediği, sanığın istinaf istemi üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 19.06.2020 tarihli eylem yönünden beraat kararı verilerek kesinleştiği yalnızca 23.06.2020 tarihli eylem nedeniyle mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

dava konusu yapılan 18.06.2020 tarihli eylemin sabit olması hâlinde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması ve kesinleşen dava dosyalarındaki ceza miktarlarının mahsup edilmesine karar verilerek zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileceği anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyizinin malın değerinin az olduğuna, sanık hakkında TCK'nın 62, 145 ve 147. maddeleri ile etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyizinin ise somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;