Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11301 K.2025/7829

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın ilk etapta yanında bulunan oğlundan utandığı için suçu inkar ettiğine, güvenlik odasında beklediği sırada güvenlik görevlisine göstererek suça konu parayı derginin arasına bıraktığına, buna rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka ve dosya kapsamına aykırı olduğuna, mahkemenin etkin pişmanlık uygulanmamasına dair gerekçesinin yetersiz olduğuna, şüpheden sanığın yararlandırılmasının gerektiğine, tanık beyanının ayrıntılı alınmadığına,

tutanak mümzi polislerin tanık olarak ifadelerinin alınmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;