Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11320 K.2024/10137

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2017/17462 Esas, 2019/15862 Karar sayılı bozma ilâmından sonra Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 07.02.2020 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 13.03.2020 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2. maddeleri uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımını en son kesen 07.07.2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,