Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11425 K.2024/3922

5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu, her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/10/2016 tarihli ve 2015/2-897 Esas ve 2016/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2023 tarihli ve 2023/2-386 Esas, 2023/677 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması hâlinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânının tanınması gerektiği, bu zorunluluğun beraat hükmünde direnilmesi hâlinde de geçerli olduğu,

somut olayda sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin Dairemizce sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği belirtilerek aleyhe bozulduğunun anlaşılması karşısında; bozma nedeni sanıkların aleyhine olup sanıklardan aleyhe olan bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek hükümler kurulması,